تداوم فرزاد

فریدون گیلانی

gilani@f-gilani.com

www.f-gilani.com

 

با دیدن تکان تن تو بر تیرک تاریک روزگار

شب از مدار تحمل می گذرد

و صدای تو در خانه به خانه به در می کوبد

که پرنده دو باره به آشیانه باز می گردد

کوه دو باره به آستانه صبح می رسد

و گل دو باره در این همه باغ می شکفد

 

تا تو را در آهنگ سپیده دمان برافرازیم

از طنابی که به گردن تو آویخته اند

زنجیری می سازیم به طول و عرض سراسر ایران

و گران به هیبت کوه های کردستان

فردا که آفتاب در آمد

زنجیری چنین که از بغض شاگردانت ساخته ایم

چنان به گردن روزگار می پیچد

که مسلخ مذکر این حرامیان ، در متن زمان

آئینه ی بلند بالای حکم مردم باشد

 

من با تو عهد می بندم که شعرم را

در حلقه های زنجیرشاگردانت

مثل ستاره صیقل بدهم .  

 

اردیبهشت 1389