ای جلاد ، ننگت باد !

فریدون گیلانی

gilani@f-gilani.com

www.f-gilani.com

 

آنقدر شاخه های جوان را بریده اید

که باد از وزیدن باز مانده

وشب از روی ماه خجالت می کشد

 

به این همه ستاره چه خواهید گفت

وقتی که چراغ های زمین روشن شوند

و این ابر سهم آسا

از آسمانی چنین ژولیده رخت بربندد ؟!

 

آنقدر کشته اید که خیابان های تهران

به کوچه های تودر توی شیراز پناه برده اند

و شهری از دریای گل سرخ

در دست های خونالود تبریز

به جست و جوی تفنگ ستارخان رفته

و محله امیرخیز

با خاطرات عصای آفتابی احمد آباد

پشت صندلی های دانشگاه اصفهان

سنگر گرفته است .

 

اگر این نهال تازه دوباره جان بگیرد که می گیرد

پرچین های قدیمی گیلان  

چنان در سیستان سبز می شوند

که شما را در باتون های آلمانی

و آموزشگاه های روسی

مثل عکس های قدیمی قاب خواهند کرد

و در گردی که بر آن قاب نشسته است

آسمان مکدر را چنان باز خواهند کرد

که دریائی از ستاره

سپرها تان را تبدیل به خس و خاشاک کند

 

آنقدر شاخه های جوان را بریده اید

که جنگل به میهمانی توفان رفته است

 

از پشت دروازه ها بگریزید

رفیق من ارنستو در راه است .

22 تیرماه 1388