امضای من

فریدون گیلانی

 

gilani@f-gilani.com

www.f.gilani.com

 

از عرشه ی كدام شعری می توانم تو را ببینم

كه در كمند موج های سركش

از ناخدا محروم مانده ای

 

از بلندای كدام درختی

می توانم به مهاجمی برسم

كه سینه تو را نشانه گرفته است

 

با طعم كدام بوسه ای

می توانم فراموش كنم

كه اعلامیه از دیوار جایزه می گیرد

و صدای تو دست افزار یاوگان شده است

 

شرمم باد اگر قرار عاشقانه ام را به هم نزنم

و دست های تو را

در میدان ها بلند نكنم

 

به من بگو كه با سطرهای كدام بیانیه ای

می توانم آن در آهنین را بگشایم

و سخنرانان حرفه ای را

به تالارهای خالی ببرم

 

صندلی

دیگر به عروسك ها نگاه نمی كند

 

هر چه بیشتر به كویر میدان بدهی

روزی خواهد آمد كه بازوان درخت

از خط نا به هنگام این شورش بگذرند

و زمین را

زیر پای تو ارغوانی كنند

 

از عرشه ی كدام صدائی

می توانم با زبان تو سخن بگویم

و روزهای تو را

از این همه دهلیز پیچ در پیچ بگذرانم

 

غم اگر سر به فلك بكشد

تنها نگاه توست

كه می تواند دریا را بشكافد

 

من از شیار پاهایت آنقدر عكس می گیرم

كه زوزه ی تازیانه یادم نرود

و پای شعرهایم را

با تًرك دست های تو امضا كنم .

 

خرداد 1387