شعر تو رنگ خون من است

منوچهر رستم پور

تقدیم به خسرو گلسرخی شهید راه آزادی

رازواره بودی گلسرخ

و در رگ های شعرت خون عشق جاری بود

خونی سرشار از تمنا ، اما بی خواهش

صدایت روایت زندگی بود

آن زمان كه برای جانت چانه نزدی

رمز عبور بودی

از عشق تا عشق

و لبالب از عشق

تو آن پلی كه مرا به خودم می رساند

آن زمان كه می بینم شعر تو

رنگ خون من است

بوی عشق سوخته می دهی

بوی گلزار بنفشه

چه مصیبتی بود برای تو این قفس تن

و تو چه عاشقانه تا آخرین دانه خاك را

به تماشا نشستی

كاش می شد دست هایم را

به سوی كرانه ات

كه هرگز پیدا نیست

پارو كنم

و به رخسار شعرت

چون فانوسی باشم

بر تارك ستاره ای ابری .