فراخوان شماره 1

گروهی از هم ميهنان آزاديخواه درون و برون ايران

هم ميهنان عزيز

ايران يكی از سرنوشت سازترين مراحل تاريخی خود را می گذراند . از پيروزی انقلاب مشروطه – كه سرانجام به انحراف كشيده شد – ، بيش از يكصد سال می گذرد . بيش از پنجاه سال از پيروزی يكی از درخشان ترين جنبش های استقلال طلبانه و ضد امپرياليستی خاور ميانه به رهبری دكتر محمد مصدق گذشته و نزديك به سی سال است كه خيانت كنندگان به قيام ضد ديكتاتوری ، دست آوردهای مردمی آن را به تارج برده اند .

هرسه ی اين خيزش های به راستی پر افتخار و برآمده از اعماق جامعه ی ما ؛ هنور نتواسنته اند به هدف های والای استقلال ، آزادی و عدالت اجتماعی كه در همه جنبش های مردمی ما مشترك است ، دست يابند .

از علل عمده اين شكست های ( از نظر تاريخی به طور مسلم گذرا ) ، خيانت دلالان – سرمايه داران بوروكرات وابسته به سرمايه داری جهانی ، و اكنون در راس آن ايالات متحده آمريكا – از درون ، و دخالت های آشكار و نهان سازمان های جاسوسی – اينتلجنس سرويس ، سيا ، موساد... – ودست پروردگان آن ها بوده است كه به ويژه با استقرار ديكتاتوری (‌ فاشيستی ) در لباس مذهب ، طی سی سال گذشته صدهاهزار هم ميهن ما را به خاك و خون كشيده اند .

و اكنون كه اعتراض ها و خيزش های آزاديخواهانه هويت سياسی خود را باز يافته و سراسر كشور را در نورديده است ، زمان برخاستن است . ما به خوبی می دانيم كه راهی پرپيچ و خم و دشوار را در پيش داريم . به همين جهت همه ی يارانی را كه هنوز اجازه نداده اند نور اميد و عشقشان به استقلال ، آزادی و عدالت اجتماعی به خاموشی گرايد ، دعوت می كنيم در راستای ايجاد جبهه سراسری ضد ديكتاتوری و ضد امپرياليستی در يك تشكيلات منسجم برونمرزی و هزاران هسته درون ميهنمان – جدا از هم و برحسب شرايط پليسی حاكم – دست در دست همديگر گذاريم .

اين جبهه هم اكنون به گونه ای عمده بالقوه شكل گرفته و پايه های مشخص خود را بر حفظ دو خط قرمز اساسی نهاده است :

1 – استقلال تمام عيار از همه دخالت های بيگانه به هر شكل ، نام ، نهاد و بهانه ای كه ممكن است پيش آيد .   2 – خودداری از هرگونه سازش با حاكميت نظام ديكتاتوری كنونی و يا هر نظام ديكتاتوری ديگری كه تحت هر عنوانی ، بخواهد به آرمان های والای مردم ايران در راستای دستيابی به آزادی ، دمكراسی و عدالت اجتماعی ، خدشه وارد آورد .

ما برقراری عدالت اجتماعی را روندی كم و بيش طولانی می دانيم كه پس از استقرار حاكميت مستقل مردمی و ايجاد شرايط واقعا دمكراتيك ، كليه ی احزاب ، سازمان ها و تشكل ها ، مطبوعات و رسانه ها ، با رای حقيقی اكثريت و حفظ تمامی حقوق اقليت ها ، با انتخاب نمايندگان راستين مردم در انجمن های ايالتی و ولايتی و در يك مجلس ملی ، راه های دستيابی به آن را روشن خواهند كرد .

نخستين تقاضای ما از هم ميهنان برونمرزی ، با توجه به امكانات و شرايط آن ها ، ايجاد يك مركزيت رسانه ی گروهی ( راديو و تلويزيون ) است كه بتواند تمامی شهرها و روستاهای كشورمان را پوشش اطلاع رسانی دهد و با برنامه های آموزشی سياسی ، اقتصادی ، اجتماعی ، فرهنگی و خبری؛ به ويژه افشاگری جنايات نظام ديكتاتوری در درون مملكت و زد وبندهای گروه های وابسته به سرمايه داری جهانی برون كشور ، ده ها ميليون هم ميهنان – به خصوص اكثريت عظيم جوانان تشنه ی آگاهی درون كشورمان – را تغذيه كند و آنان را در راه ايجاد و تشكل صدها هزار هسته مبارزاتی ، ياری رساند .

با تشكيل و سازمان دهی اين جبهه در خارج از ميهن ما ، همه ی آزادانديشان وابسته به هر حزب ،  سازمان و يا گروه سياسی – و اقليت ها مذهبی – و همه ی افراد مستقلی كه منشور پيشنهاد موسسين را كه رئوس آن در بالا ذكر شده است مى پذيرند ، متعهد می شوند  كه همه ماهه با ارسال هر مبلغی كه در خارج از كشورمان كمتر از سی دلار نباشد ، و با هر راه و روشی كه برايشان ميسر است ، به صندوقی كه اعلام خواهد شد ، هزينه های برپائی و تداوم چنين رسانه توانائی را تامين كنند . بديهی است با آغاز كار چنين مركزی ، همه ی آن هائی كه ياری رسان آن هستند می توانند با پوشش خبررسانی ی دقيق ، نوشتن مقالات ، ترجمه و تاليفات ، برنامه سازی و شركت در برنامه های آن ، چنين رسانه ای را هر روز بارآورتر و مفيد تر كنند .

پيروزی با مردم ستمديده ايران و برقراری عدالت اجتماعی است .

گروهی از هم ميهنان درونمرزی و برونمرزی شما.

فروردين 1387