پیگیرانه از
کارگران و دانشجویان زندانی دفاع کنیم !
رژیم ضد مردمی جمهوری اسلامی،
این دشمن بی امان آزادی و سعادت توده های محروم وزحمتکش که در چنگ بحرانهای لاینحل
اقتصادی وسیاسی، دست و پا میزند، هرروز بردامنه ترور و اختناق افزوده و مذبوحانه
میکوشد با پرکردن زندانها و سیاه چالها ازکارگران، دانشجویان و دیگر توده های
بپاخاسته، چند صباحی برعمر ننگین خود، بیفزاید. این رژیم قرون وسطائی، 29 سال است
با اعمال وحشیانه ترین سیاستهای سرکوب و کشتار، بر توده های محروم و زحمتکش، حکومت
میکند. درتمام اینمدت، از آزادی و دمکراسی در ایران، کوچکترین نشانه ای وجود نداشته
است. در طول 29 سال گذشته، دهها هزارتن از مبارزین و انقلابیون، بدست رژیم
جنایتکار، بقتل رسیده و زندانها،همواره مملو از زندانیان سیاسی بوده است. اعمال
وحشیانه ترین شکنجه ها علیه زندانیان سیاسی، طی این سالها، با شدت هرچه تمامتر
ادامه داشته است. این یک واقعیت است که رژیم جمهوری اسلامی که در معرض خشم و انزجار
روز افزون توده ها قرار دارد،حتی یک روز هم نمیتواند بدون شکنجه و زندان و اعدام،
برسر کار بماند.
در طول 29 سال گذشته، آخوندهای
جنایتکار حاکم، آقازاده ها و سرمایه داران خون آشام داخلی و خارجی و همه غارتگران
سر گردنه، میلیارها از هستی توده ها را به چپاول برده و زالو صفت از خون کارگران و
زحمتکشان ایران، ارتزاق کرده اند. در طول 29 سال گذشته، هر قدر بر ثروتهای افسانه
ای و باد آورده آخوندهای حاکم، سرمایه داران و سفته بازان و دیگر دزدان اجتماعی
افزوده شده، بهمان اندازه، فقر و فلاکت و بی خانمانی توده های محروم و تهیدست،
ابعاد گسترده تری پیدا کرده است. اینک در کشوری که هر سال 60 میلیارد دلار از بابت
نفت، عاید خود میکند، میلیونها انسان محروم وزحمتکش و بیکار، زیر خط فقر مطلق،
زندگی میکنند. در نتیجه فقر و فلاکت عمومی، بسیاری از زنان متعلق به اقشار محروم
جامعه، مجبوربه فحشا و تن فروشی میگردند. در عین حال، هرروز بر تعداد گرفتاران در
چنگال اعتیاد و مواد مخدر، افزوده میشود. ارتشاء و دزدی از اموال عمومی و غارت
ثروتهای ملی، حد و حصری نمیشناسد و سردمداران دزد و کلاش رژیم، همه ساله میلیاردها
از ثروت بادآورده را به خارج از کشور، منتقل میکنند. استثمار کارگران و توده های
محروم و زحمتکش، در ایران تحت سلطه رژیم جمهوری اسلامی، سخت بیرحمانه و عنان گسیخته
است . کارگران در ازای کار طاقت فرسا، نازلترین دستمزدها را دریافت داشته و در
نهایت فقر و فلاکت و بیخانمانی، روزگار بسر میبرند. رژیم ضد کارگری، هرگونه حرکت
اعتراضی کارگران را بوحشیانه ترین وجهی، سرکوب میکند. کارگران از حق اعتصاب و شرکت
آزادانه در فعالیتهای سیاسی و اقتصادی محروم بوده و در معرض بدترین ستمگریها، قرار
دارند. رژیم، از حق مسلم کارگران در تشکیل سندیکاهای مستقل کارگری، بشدت جلوگیری
بعمل میآورد.
29 سال تمام است در ایران،
استبداد ودیکتاتوری عنان گسیخته، حاکم است. در راس حکومت استبدادی و آزادی کش،
آخوند جنایتکاری بنام ولی فقیه قرار دارد که در نهایت خود کامگی، بر شئون کشور
حکومت میکند و در استبداد و خودرائی دست بدترین شاهان مستبد را از پشت بسته است.
آخوند جنایتکار دیگری، در عین حال که بر" مجلس خبرگان" ریاست میکند، ریاست" شورای
مصلحت نظام "را نیز از آن خود کرده است. دیگر آخوندهای تبه کار نیز، هر کدام در
حوزه عمل خود، بساط چپاول و غارتگری را پهن کرده و در ثروت اندوزی و دزدی و کلاشی،
برهمدیگر سبقت میجویند. در دنیا کمتر رژیمی وجود دارد که در دیکتاتوری و پایمال
ساختن حقوق انسانی، سرکوب وحشیانه مخالفین سیاسی ودزدی وغارتگری و فساد وتباهی،
بپای رژیم جمهوری اسلامی، برسد. در مقابله با چنین رژیم دیکتاتور منش و دزد و
چپاولگر، توده های محروم و ستمدیده، از کارگران گرفته تا خلقهای تحت ستم ملی، چاره
ای جز مقاومت سرسختانه و مبارزه بی امان ندارند. تا رژیم جمهوری اسلامی، بر شئون
کشور حاکم است، نشانه ای از آزادی و دمکراسی در ایران، وجود نخواهد داشت. یا باید
به اسارت و انقیاد تن در داد و رژیم ضد بشری جمهوری اسلامی را در نهایت خواری، تحمل
کرد و یا علیه این رژیم بربریت و توحش و در جهت سرنگونی سلطه ننگین آن، درنهایت
پایداری و مقاومت و با تمام نیرو جنگید. برای توده های محروم و زحمتکش ایران، راه
سومی، وجود ندارد.
اینک در شرایطی که رژیم ضد
مردمی، هرروز بر ابعاد ظلم و استبداد افزوده و با توسل به بدترین شیوه های ترور و
اختناق،هر صدای آزادیخواهی را در گلو، خفه میکند، در حالیکه بحران شدید اقتصادی
وتورم و گرانی ارزاق عمومی و بیکاری، زندگی روز مره میلیونها انسان زحمتکش و تهیدست
را تهدید میکند، در اوضاع و احوالیکه رژیم وابسته، جهت حفظ سلطه ننگین خود، دست
قدرتهای آزمند امپریالیستی و تراستها و بانکهای بین المللی را در غارت هستی توده
ها، بازتر گذاشته است، هر روز بر شدت و حدت مبارزات ضد رژیمی توده های محروم و
زحمتکش، افزوده میشود. کارگران که استثمار و ستمدیدگی آنها حد و حصری ندارد، اینک
متهورانه بپا خاسته و در راه حقوق پایمال شده خود، بی امان مبارزه میکنند. رژیم ضد
کارگری، با حبس و شکنجه رهبران جنبش کارگری ترس ووحشت خود را از رشد این مبارزات
وفعالیتهای مستقل سندیکائی کارگران آشکار میسازد. در ستیز با رژیم جهل و خرافات، هر
روز بر صلابت و رادیکالیسم مبارزات دانشجویان دانشگاهها، افزوده میشود. بدین ترتیب
زمینه برای پیوند و همبستگی بین مبارزات کارگران و جنبشهای اعتراضی دانشجویان،
فراهم میگردد. مبارزات حق طلبانه زنان آزاده و بپا خاسته ایران که تحت سلطه رژیم زن
ستیز جمهوری اسلامی، از کلیه حقوق انسانی محرومند، همچنان پر توان ومقاوم به حرکت
رشد یابنده خود، ادامه میدهد. مبارزات دمکراتیک خلقهای تحت ستم ملی نیز، هر روز
رشد و ارتقاء بیشتری مییابد. رژیم شوونیستی جمهوری اسلامی، در حال حاضر، با خشم روز
افزون میلیونها ترک آذربایجانی، بلوچ، عرب، ترکمن و کرد ساکن ایران مواجه هست که از
ابتدائی ترین حقوق انسانی و از آنجمله، تحصیل به زبان مادری محروم بوده و به فریاد
حق طلبانه آنها با حبس و اعدام و کشتار، پاسخ داده میشود.
اینک در شرایطی که رژیم
ارتجاعی، هراسناک از رشد روز افزون مبارزات توده ها، دسته دسته فعالین کارگری،
دانشجویان مبارز، زنان بپاخاسته، معلمین و مبارزین متعلق به خلقهای تحت ستم ملی را
روانه زندانها و سیاهچالها میسازد، نیروها و عناصر مترقی و انقلابی باید با تمام
نیرو، بدفاع از جان زندانیان سیاسی برخاسته و فریاد اعتراض خود را علیه تعدیات و
جنایات رژیم خودکامه، هرچه رساتر بلند کنند. درخارج از کشور دفاع از مبارزات
کارگران و توده های زحمتکش، دفاع از کارگران و دانشجویان زندانی، دفاع بی قید و شرط
از کلیه زندانیان سیاسی، اعتراض علیه اعدامها و آدمکشیهای رژیم جمهوری اسلامی، باید
به یکی از فعالیتهای اصلی نیروها و عناصر آزادیخواه وانقلابی، مبدل گردد. باید خشم
و اعتراض کارگران و زحمتکشان ایران را در سرتاسر جهان منعکس ساخت. باید جهانیان را
از جنایاتی که رژیم جمهوری اسلامی در حق زندانیان سیاسی، مرتکب میشود، آگاه گرداند.
دفاع پیگیر و رزمنده از مبارزات کارگران وتوده های محروم و زحمتکش، دفاع خستگی
ناپذیر از جان زندانیان سیاسی، افشای هرچه وسیعتر جنایات و اعمال ضدبشری رژیم،
اتحاد و همبستگی در مبارزات افشاگرانه دفاعی، پافشاری در مبارزه و از پای نایستادن
و با کارگران و زحمتکشان در پیکار مرگ و زندگی با رژیم جمهوری اسلامی، همسو و هم
صدا شدن، اینست راهی که باید نیروهای مبارز و انقلابی برای پایان دادن بسلطه ننگین
رژیم کشتار و جنایت، دنبال کنند.
سازمان
دمکراتیک – ضدامپریالیستی ایرانیان در انگلستان
دیماه 1386
